ยกวัดขึ้นไปอยู่บนภู0%
บทที่ 00 — ประตูลับ

ความเซา เผยสิ่งที่ ตาบ่เห็น.

เข้ามาเกียวโตทางธรณีประตูที่เซาๆ ที่ซึ่งพิธีกรรม ฝีมือช่าง และความทรงจำ ปั้นเส้นทางนี้ให้เด้อ

เลื่อนลงเพื่อเข้าไป
01 ธรณีประตู

ค้นหาประตูลับที่เปิดไปหาทางลึกๆ เด้อ

02 สวนเซาๆ

ไปเบิ่งลานที่ความเซาค่อยๆ คลี่ออกมา

03 งานฝีมือศักดิ์สิทธิ์

กอดรับมือช่างและมรดกที่ปั้นความศรัทธา

04 พิธีกรรมยามแลง

ไปเบิ่งพิธีที่ตื่นขึ้นมาตอนมื้อสิ้นแล้วเด้อ

ซันมน — ก่อนระฆังดัง
01 — ประตูซันมน

ไม้ไซเปรสไหม้ดำ หินสึก ประตูเดียวเปิดค้างไว้

Kage เริ่มตรงที่เมืองหยุด: ประตูภูทำจากไม้สนซีดาร์ไหม้ดำ ยืนตากอากาศของมันเอง เขม่านั้นบ่แม่นของประดับ มันคือวิธีที่ไม้ได้เรียนรู้จะอยู่รอดผ่านฤดูฝนร้อยหน และเป็นสิ่งแรกที่ที่นี่ให้เจ้าเข้าใจเด้อ

ขึ้นบันไดที่สึกแล้ว หอสวดจะโผล่ขึ้นพ้นหมอก บานกระดาษของมันส่องแสงจากข้างในเหมือนโคมขนาดเท่าเรือน เหนือชายคามีพระจันทร์แดงชาดตั้งอยู่อย่างอดทน ซ่อนอยู่ครึ่งหนึ่ง ที่นี่บ่มีอะไรรีบ ต่อจากนี้เก้าสิบนาที เจ้าก็บ่รีบเหมือนกันเด้อ

ข้ามธรณีประตู
05บท
92นาที
1611ยกหอขึ้นแล้ว
∞ความเซา
02 — สวนเซาๆ
ทางเข้า
ทางขึ้นไกล01 / 03
โคมไฟ
ลานโคม02 / 03
น้ำจันทร์
ลานชื้น03 / 03
03 — งานฝีมือศักดิ์สิทธิ์

ห้าบท เก้าสิบนาที หนึ่งใจที่เซา

แต่ละบทคือการเดิน บ่แม่นการบรรยาย เจ้ามาถึงประตู ขึ้นบันได นั่งข้างโคม แล้วกลับไปพร้อมสิ่งหนึ่งที่ควรเก็บไว้

01

ประตูลับ

ทำหยังประตูจึงเป็นประโยคหนึ่ง และเจ้าตกลงอะไรตอนเดินลอดใต้มัน

14 นาที
02

ทิวทัศน์ที่ยืมมา

ชักเคอิ: จัดองค์ประกอบกับภูเขาที่เจ้าบ่มีวันได้เป็นเจ้าของ

18 นาที
03

ไม้ไซเปรสไหม้ดำ

ยากิซูกิ: เผาแผ่นไม้ให้ดำ เพื่อให้อากาศปล่อยให้มันอยู่รอด

21 นาที
04

แสงโคม

ถ่านไฟดวงเดียวตัดสินขนาดของทุกอย่างรอบมันจั่งใด๋

17 นาที
05

พระจันทร์แดงชาด

ทำหยังพระจันทร์จึงแดงลุกเหนือหุบเขา และสวนเอาไปทำจั่งใด๋

22 นาที
บทที่ 04 — แสงหลังแลง

แสงหลังแลง

ประตูบ่ปิดหลังเจ้า เดินเมื่อใดก็ได้ที่เสียงดัง มันเป็นทางเดิมเสมอ แต่แสงบ่เคยเหมือนเดิมเด้อ

เริ่มเดินเลย